Tony Dillon te voet naar Jeruzalem.

 

 
 
Half oktober kreeg ik een mailtje van Tony uit Groot-Brittannië:

Ik ben een christen man, 43 jaar oud, en ik heb de intentie om een pelgrimstocht naar Jeruzalem maken. Ik woon in Engeland maar vat mijn wandeling aan in Hoek van Holland. Ik werd geïnspireerd door pelgrims zoals Johanna Van Fessem en Mony Dojeiji. Mijn voorbereidingen zijn gemaakt en als God het wil zou ik vertrekken op 9 november 2006 ...          Tony. 

Meer leest u op zijn site http://www.jerusalemorbust.com

Die streefdatum werd niet gehaald. Het werd 14 november wanneer Tony de ferry nam van Harwich naar Hoek van Holland. Johanna Van Fessem had daar al een leuke ontmoeting met de toekomstige pelgrim. Zijn eerste stappen zette hij dus op woensdag 15 november in de richting van Vlaardingen en ... Jeruzalem! 

 

Tony Dillon moet in een apotheek verbandmateriaal aanschaffen om zijn voeten te verzorgen. De pelgrim aan het hostel in Rotterdam.

 

Donderdag 16 november       Ontmoeting in Rotterdam (NL).

We konden Tony ontmoeten in zijn Hostel. De twee eerste stapdagen bleken heel pijnlijk uitgevallen te zijn: een echte vuurproef! Door de druilerige regen waren zijn voeten toch nat geworden en vermits hij nog ongeöefend was had hij al serieuze blaren. Tony moet stilaan zijn conditie opbouwen. Vermoedelijk blijft hij nog enkele nachten extra in Rotterdam om zijn voeten de tijd te gunnen te herstellen. 
Vermits Tony zelf zijn website niet kan updaten, doen wij het hier op onze Pilgrim Pages. We hopen geregeld meer nieuws van Tony te ontvangen. U kan ook inschrijven op zijn e-mail lijst (zie zijn site). 

 

Overnachtingsplaatsen 
   

14.11.2006 - Hoek van Holland
15.11.2006 - Vlaardingen 
16.11.2006 - Rotterdam 
...  ...  ...
...  ...  ...
( 08.03.2007 - Hoek van Holland )
17.03.2007 - Keulen                 Duitsland 
28.03.2007 - Wiesbaden
16.04.2007 - Augsburg
26.04.2007 - Salzsburg            Oostenrijk
06.05.2007 - Villach
08.05.2007 - Podkoren             Slovenië 
20.05.2007 - Zagreb                 Croatië  
04.06.2007 - Banja Luka          Bosnië Herzegovina
13.06.2007 - Sarajovo              Bosnië Herzegovina   
24.06.2007 - Podgorica            Montenegro  
09.07.2007 - Prizren                 Kosovo, Servië
13.07.2007 - Skopje                  Macedonië

 

 

 

Zondag 10 december       Terug in Engeland.

Wegens voortdurende problemen met zijn pijnlijke voeten moest Tony terugkeren naar Engeland op 30 november 2006. Het is vanzelfsprekend dat hij zeer teleurgesteld is met deze afloop. 

Gedurende die 16 dagen in Nederland heeft hij slechts 3 dagen kunnen stappen. De volgende 11 dagen bracht hij door in Rotterdam, rustend en hopend dat zijn voeten zouden genezen. 
Meer kun je lezen op zijn site:  http://www.jerusalemorbust.com/update.htm 

Tony hoopt in maart of april 2007 zijn pelgrimstocht opnieuw aan te vatten en verder te zetten.  

 

Zondag 17 maart 2007  Email uit Keulen (D)  (Terug onderweg). 

Na drie maanden van gedwongen rust  bevind in me terug op weg en ben vandaag in Keulen aangekomen. Via Tiel en Nijmegen heb ik het Nederlandse trajekt  afgewerkt. Ik besloot Düsseldorf te mijden en overnachtte in Meer-Busch. 
Sinds ik terug in Holland aankwam is er veel gebeurd. Ik heb opnieuw tegenslagen en teleurstellingen meegemaakt, maar eveneens veel vriendelijkheid en behulpzaamheid. Ik overnachtte weer op rare plaatsen waaronder campings, modderige velden in de nabijheid van windmolens, een hutje van een imker,  jeugdherbergen en hotels. IK verbleef ook in het fameuze Priesterhaus in Kevelaer: opvanghuis voor pelgrims. 

Gelukkig zijn de problemen met mijn voeten niet meer teruggekomen en kunnen ze deze uitdaging aan. Ik neem veel foto's voor mijn boek en waarschijnlijk heb ik een paar honderd foto's tegen de tijd dat ik aankom. 

Morgen hoop ik in Bonn te geraken. Daarna trek ik verder door Duitsland op weg naar Munchen. Ik kijk al uit naar warmer weer want ik verwacht dat ik meer en meer zal moeten wildkamperen hoe verder ik naar het zuiden trek. En de nachten in een tent zijn erg koud! 
 

Woensdag 28 maart 2007     Aangekomen in Wiesbaden (D).

Ik ben nu in Wiesbaden. De laatste dagen trok ik door fotogenieke plaatsen zoals  Montabaur, Limburg en Idstein met o.a. vakwerkhuizen en typische straten. 
We hebben hier in Duitsland de vorige week wat sneeuw gekregen en dat zorgde voor enkele problemen. Maar ondertussen is het al een tijdje uitgeklaard en de laatste dagen waren zonnig en warm. Ik heb hier een gedetailleerde kaart kunnen kopen met de hele weg tot in Munchen maar het zal nog verschillende weken duren eer ik die stad bereik. Ik had reeds een omweg rond Bonn genomen en heb ondertussen wel geleerd dat het beter is om grote steden te vermijden omdat het niet zo eenvoudig is om die steden op de juiste weg te verlaten. In vergelijking met Nederland is Duistland veel moeilijker om te voet door te trekken; er zijn gewoon minder voetwegen. Nochtans zijn de mensen heel behulpzaam om de juiste richting aan te duiden. Veel goede dingen zijn me ondertussen al overkomen maar jullie zullen op mijn boek moeten wachten om er over te lezen! 

 

Maandag 16 april 2007     Tony in Augsburg (D).

Ik ben gisteren in Augsburg aangekomen en kampeerde enkele kilometers buiten de stad. Het was eigenlijk niet gepland om hier te komen maar ik twijfel nog hoe ik best doorheen Oostenrijk ga richting Slovenië. Vandaag ga ik een nieuwe landkaart kopen en zoveel mogelijk informatie inwinnen. Ik ieder geval, wanneer ik verder trek naar Salsburg via Munchen dan ben ik in 11 dagen in Oostenrijk. 
De laatste tien dagen was het een zeer aangenaam weertje met straalblauwe lucht en de hele dag zon. Ook warm natuurlijk, met gisteren 25 graden. Daarom is het wel moeilijk om te stappen in deze  hitte  en ik denk eraan om mijn schema wat aan te passen voor de nog hetere landen. Wellicht is het beter om alleen in de vroege ochtend en de late namiddag te wandelen en zo de middagzon te vermijden. Diegenen die al ervaring hebben met trektochten in zo'n hitte mogen me altijd goede raad geven. 
Ik wil hierbij ook graag mijn dank betuigen aan de pastoor van St Blasius in Bopfingen voor zijn vriendelijke gastvrijheid, dat heeft me veel kracht gegeven. 
Verder gaat alles heel goed en deze pelgrimstocht is al helemaal geworden wat ik ervan verwachtte en verhoopte. Ik zal opnieuw schrijven vanuit Oostenrijk. 

 

Donderdag 26 april 2007     Email vanuit Salzburg (A).

Gisteren hier in Salsburg aangekomen en ik verblijf in de jeugdherberg in het stadscentrum. Het heeft me 44 dagen gekost om Duitsland door te trekken. Op het eerste gezicht hier weinig verschil met Duitsland: de verkeersborden zijn anders maar de taal en het weer zijn hetzelfde. Sedert mijn hervatting heb ik nu mijn eerste blessure: mijn linker knie is niet in orde maar ik hoop dat het stilletjes zal beteren. Ik zal wel twee dagen rusten in Salsburg. 
Sedert ik in Augsburg nieuwe landkaarten gekocht heb, ben ik terug op naar mijn oorspronkelijk traject gekeerd en trek ik langs Salsburg en verder zuidwaarts via Villach naar Slovenië. Ik heb weer op enkele speciale plaatsen geslapen; o.a. in bossen en langs de oevers van het grote meer 'Chiemsee'.
Vandaag is het mijn 50ste dag sinds ik weer op het vasteland ben en heb ondertussen meer dat 1000km gewandeld. Ik kan nauwelijks geloven dat ik al zo ver geraakt ben. 

 

Maandag 7 mei 2007      Aangekomen in Villach (A). 

Sedert gisteren in Villach: de zestigste dag. Ik blijf hier twee nachten zodat ik mijn tocht door Slovenië kan voorbereiden. Ik ga wat praktische dingen regelen: kleren wassen, landkaarten terugsturen naar huis en emailen. 
Meestal heb ik in Oostenrijk de hoofdbanen gevolgd doorheen de bergen, tamelijk vlak. Nochtans heb ik wel enkele steile beklimmingen gehad, in het bijzonder de Obertauern en de Katschberg. In deze maand mei zijn op die bergpassen niet veel mogelijkheden: alles geschlossen! Ik ontmoette ook nog een wegenwerker die me zegde dat ik de eerste wandelaar van het jaar was en ik weet niet echt of ik dat als een kompliment moet beschouwen. 
Veel mensen wilden me een lift geven ... maar ik heb alles afgewezen ...  Ich bin immer zu fuss! Ik ben er wel eens in gelukt om gratis op een camping te blijven. Ik zal me Oostenrijk wel herinneren voor de adembenemende landschappen, ongelooflijk mooi. Ik heb ook de indruk dat de Oostenrijkers erg fier zijn op hun huizen die voortreffelijk onderhouden zijn en soms mooie houten verandas hebben. 
Mijn linkerknie is geheel in orde en morgen hoop ik dus in Slovenië te geraken. Ik ben nooit in deze kontreien geweest en heb geen enkel idee van wat ik nog kan verwachten. Maar ik ben in de handen van de Vader en hoop op een hartelijke ontvangst van de Kerk hier. 

 

Dinsdag 8 mei 2007     Tony in Podkoren (SL).  

Een kort mailtje om te laten weten dat ik nu twee uren in Slovenië ben. Internetten is hier gratis en ik kan het dan maar beter benutten. 
De weg was altijd rechtdoor maar de beklimming van de Wurzenpass was steil, soms heel erg steil! 
Morgen vertrek ik hier op weg naar Ljubljana, de hoofdstad en ik hoop daar in enkele dagen aan te komen.  

  

Zondag 20 mei 2007     Email vanuit Zagreb (HR).  

Gelukkig kan ik nog altijd zeggen dat God mijn pelgrimstocht naar Jeruzalem welgezind is. Aan de grens met Croatië vertelde de grenswachter dat alleen Slovenen en Croaten hier de grens over mochten. Ik had 5 km in de hitte gelopen naar deze grenspost. Hij suggereerde me dat ik het aan de Croatische zijde moest vragen. Daar zegde men mij net hetzelfde maar dan vertelde ik hem dat ik een christen pelgrim ben op weg naar Jeruzalem. Na enkele vragen liet hij me toch de grens oversteken. En zo gebeurde het dus dat ik op 19 mei om 10:40u Croatië bereikte, het vijfde land op deze tocht naar het Heilig Land. Ik trok dan direct naar Zagreb, waar ik nu verblijf. Er zijn hier veel kerken en ik was ook al in de kathedraal Maria-Tenhemelopneming, die vol zat met toeristen en bedevaarders. 
Wanneer ik door Slovenië trok ontmoette ik veel gastvrijheid en ik zou graag al die Sloveense families, kerken en abdijen willen bedanken voor hun hulp en onderdak. 
Vanuit Zagreb trek ik verder zuidwaarts naar Sarajevo. Ik heb reeds veel goede raad gekregen van mensen die ex-Joegoslavië kennen en ik zal wel heel goed opletten. Dit traject wordt waarschijnlijk moeilijker (en gevaarlijker). Binnen enkele weken hoop ik jullie uit Sarajovo te schrijven. 

 

Maandag 04 juni 2007     Email vanuit Banja Luka (BA).  

Er gebeurt vanalles op mijn tocht maar ik krijg weer last van mijn oude kwaal: blaren! Ik bleef hier drie dagen in Banja Luka om mijn voeten te laten genezen. Het gaat nu al veel beter en ik trek nu weer verder. Ik stak op 25 mei de grens over naar Bosnië Herzegovina in Hrvatska Kostajnica. Alhoewel er slechts weinig westerlingen komen had ik geen enkel probleem. 
Ja, ik ben hier zowat een curiositeit en veel mensen spreken mij spontaan aan. Ik heb ook al veel hulp en gastvrijheid ondervonden. Ik wil in het bijzonder de gemeenschap van Busnovi bedanken  voor hun warme ontvangst. Ik kreeg er ook de gelegenheid om deel te nemen aan de viering in de kerk van Stratinska waar ik de bisschop en een parlementslid kon ontmoeten. Ik nam enkele goede foto's. Er is zeker een grote onderlinge verbondenheid in het Servische deel van Bosnië, waardoor ik momenteel trek. 
Het is ook ongelooflijk en onvoorstelbaar wie men zoal in de meest afgelegen gebieden kan tegenkomen. In het kleine dorpje Dobrljin ontmoette ik een amerikaan uit Chicago, die er op bezoek was bij zijn moeder. 
Omwille van de problemen met mijn voeten heb ik nu de tijd gehad om mijn route beter uit te stippelen. Ik hoop binnen een goeie tien dagen in Sarajevo aan te komen. Daarna trek ik recht naar Podgorica via Niksic. Eerst dacht ik over Dubrovnik aan de kust te gaan, maar dat zijn vele extra kilometers. 

 

Woensdag 13 juni 2007     Email uit Sarajevo (BA).

Op mijn 97st dag onderweg, ben ik gisteren in Sarajevo aangekomen. Ik blijf hier tot 15 juni om enkele zaken te regelen, o.a. om nieuwe schoenen te kopen. Mijn Brashers zijn na 1800km stappen bijna versleten. 
Onderweg in Jajce zag ik  een spectaculaire waterval en een kasteel. Daar hoorde ik ook voor het eerst de oproep tot het gebed vanaf de moskee. In Sarajevo zag ik enkele amerikanen. 
Het weer was de laatste weken zeer afgewisseld. Ik heb zowel de brandende zon gehad als hevige onweders die mijn tent bijna wegbliezen. 
Sarajevo doet me een beetje aan Zagreb denken maar is niet zo groot als ik eerst dacht. Toch wil ik hier zoveel mogelijk zien. Van hier vertrek ik naar Montenegro en hoop binnen vier dagen over de grens zijn. Alles gaat goed en alle problemen heb ik kunnen oplossen met de hulp van mensen onderweg. 

 

Zondag 24 juni 2007     Boodschap vanuit Podgorica (YU, ME).

Nu ben ik aangekomen in de hoofdstad van Montenegro: Podgorica. Op 18 juni heb ik de grens overgestoken in Scepan Polje met de gewoonlijke verbazing en belangstelling van de grenswachten. Ik volgde de weg naar Niksic onder de hete zon begeleid door vliegen, vlinders, hagedissen en een zeldzame schorpioen. Alles snakt naar water. De vliegen zijn een echte pest en proberen mijn zweet op te zuigen. Ook de vlinders zijn onbevreesd en landen op mijn huid. 
Ik volgde de Tara Canyon met een mooie rivier in de diepte. Niet veel verkeer maar voor wandelaars zijn er heel weinig plaatsen om water of drank te kopen. Ik nam zelfs mijn toevlucht tot langs de weg weggeworpen waterflessen. Ook heb ik regenwater dat bleef staan op mijn tentzijl opgevangen. Het heeft me 6 dagen gekost om het grootste deel van Montenegro te doorkruisen. Ik hield er een goed tempo in, tot 36 en 40 km per dag. Op een camping stootte ik op een grote slang en nu houd ik mijn rugzak in mijn tent. Gelukkig vluchtte die slang snel wel. 
Ik had een prachtig zicht op het klooster van Ostrog, op een afstand van 8 km mooi gelegen vóór een berg. Ik was echter te moe om het te gaan bezoeken. 
In kleine hotels heb ik ook verbleven. In dat van Srbinje was er geen electriciteit tussen 8u en 17uur. In een ander was er dan weer geen water tot 18uur. 
Ik heb opnieuw blaren en er zijn hier temperaturen tot 40°C. Van hier trek ik naar Skhoder in Albanië. 
In kleine dingen ontdek ik dat God mijn tocht welgezind is en na meer dan 2 000km ben ik meer dan ooit van plan om de Heilige Stad te voet te bereiken. 

 

Maandag 09 juli 2007     Email uit Prizren, Kosova, Serbië.  

Een kort bericht om te melden dat ik veilig in Prizren ben. Ik stak de grens met Kosovo over op 6 juli, zonder problemen. Wanneer ik hier aankwam heb ik vermoedelijk slecht water of voedsel gegeten en had ernstige maagproblemen en moest braken. Ik bleef dus een paar dagen uitzieken in Prizren maar ben nu weer fit genoeg om morgen verder te trekken. Ik telde minstens 9 moskeeën hier en slechts twee kerken, die niet toegankelijk waren. 
Voedsel is hier zeer goedkoop (een groot brood kost € 0,25). Er zijn weinig toeristen. Als alles goed gaat ben ik in vier dagen aan de grens met Macedonië. 

  

Vrijdag 13 juli 2007      Vanuit Skopje, Macedonië.  

Gisteren ben ik over de grens gekomen en nu pas aangekomen in Skopje. Ik verblijf in een kleine jeugdherberg. 
Na Prizren heb ik door de Zhupa vallei gewandeld en van daar door het Sharr gebergte, gedeeltelijk een nationaal natuurpark. Het park staat vol bossen en er leven beren en nog andere wilde dieren. Kosovo is ook de enige plaats waar ik ooit geweest ben waar er leeuwen en tanks op de verkeersborden staan. De tanks kan ik nog verstaan (er zijn hier veel militairen), maar leeuwen?! Gelukkig heb ik er geen echte gezien. 
Ik heb vandaag een grote kerk bezocht, ik denk dat het  Monastery Markov is. 
Ik schat dat ik zo'n tien dagen nodig heb om de Griekse grens te bereiken en dan nog enkele dagen tot Thessaloniki. Ik kan amper geloven dat ik nu door het tiende land wandel op mijn tocht naar de Heilige Stad.  

Het meest recente nieuws vindt u op de engelse bladzijde over Tony

Back to Pilgrim Pages