Te voet naar Jeruzalem tegen 2000 !
 

  Een zoekertje in de 'koopjeskrant' trok mijn aandacht.

   "Netherlands:
A pelgrims eco-walk from Amsterdam to Jerusalem
to improve relations between nature and people in the New Millenium.
Wish me luck!
Sar Mattheus, NL."

Ik nam dus contact op en kwam bij een echte pelgrim terecht.
Sar Mattheus (pseudoniem voor Thijs Postma)  vertrok symbolisch op 21 juni 1998 (de langste dag van het jaar) vanuit Amsterdam. Elk weekend liep hij zo een stuk tot in Arnhem.
Op 28 augustus 1998 vertrok hij dan echt vanuit Arnhem te voet naar Jeruzalem. Sar hoopt tegen het jaar 2000 daar aan te komen.
Zijn weg liep over Paderborn, Weimar, Lichtenstein, Praag, Wenen, Budapest, Arad, Timisoara, Vidin, Sofia, Plovdiv, Edirne en Istanbul.

Istanbul

Op 6 februari 1999 trok de pelgrim in Istanbul te voet de brug over tussen Europa naar Azië. Dan ging het verder door het Turkse binnenland via Eskisehir. Op 5 maart kwam Sar aan het meer van Egirdir.  Hij rustte een weekje uit in Olimpos,(Kumluca) (28 maart 1999).

Met zijn tocht wil Sar aandacht vragen voor het milieu en moeder aarde. Hij wil een waarschuwing zijn om de kostbare natuur te bewaren voor de kinderen van het volgende millenium.
We duimen voor Sar en blijven hem volgen.

Kijk ook eens naar de site die zijn zuster voor hem maakte met het verhaal van de eerste maanden van Sar's pelgrimstocht.   Je kunt ook Sar financieel steunen om zijn project te helpen verwezenlijken, hij heeft het hard nodig.
http://www.thijspostma.nl/ecowalk

3 mei 1999

Post van Sar uit Alanya

 
Ik ben inmiddels in Alanya aangekomen. Het was een tochtje van 7 dagen vanaf Aksu met een dag rust op een pansiyon-camping aan het strand in Kizilot bij Mustafa, die er ook de zeeschildpadden en hun eiëren beschermd. Ik heb hem een beetje geholpen met het in elkaar lassen van bankjes enzo,  voor op z'n overdekt terras. Een heel aardige vent en hij kon lekker koken. Heb er ook weer even gezwommen en dat was heerlijk verfrissend.
Onderweg ook nog twee Romeinse ruïnesteden bezocht: Perge en Side, waarvan Perge wel de mooiste was met nu nog veel overeind staande muren en pilaren. Bij een andere kleine en vergeten ruïne van een kerkje vond ik zowaar nog een oud Romeins bronzen muntje. Precies op de dag dat ik 8 van de 16 maanden onderweg was en met een grote letter 'M' van Mattheus nog duidelijk zichtbaar op de muntkant. Ben heel erg blij met deze vondst.
Deze kuststreek in wel heel erg toeristisch met vele betonnen hotelkolossen en souvenirshops. En overal zijn ze nog meer van dit zelfde aan het bouwen.

21 mei: Post van Sar uit Silifke

Ik ben toch een andere route gaan lopen dan die langs de kust. Na Alanya ben ik weer landinwaarts getrokken, de bergen in, ver van de drukke wegen. Ik ben blij dat ik het kronkelde landweggetje heb genomen. Wel heel zwaar vanwege het vele klimmen en dalen en een stukje langer. Het gebied is schitterend mooi met vele typische Turkse dorpjes waar nooit een toerist komt. Heb er ontzettend veel aardige en gastvrije mensen ontmoet en vele mooie wandeldagen gehad.
Hier in Silifke heb ik veel hulp gekregen van een boekhandelaar die ook met veel milieuorganisaties samenwerkt en veel voor z'n leefomgeving doet. Hij zorgde weer voor contacten met de pers. Ik mocht zelfs een ererondje lopen tijdens de opening van het Silifkes muziekfestival en daar een licht buiginkje maken voor de eretribune.

1 juni:  E-mail van Thijs uit Adana (Turkije)

Nu ga ik achter een visa voor Syria aan en moet daarvoor naar Ankara. Ik heb de Ned. Ambassade al een brief met tekst en uitleg geschreven en hoop dat ik daar ontvangen word voor een praatje en wat hulp in deze zaken. Misschien dat de milieu-organisatie hier in Adana me een lift aan kan bieden.
Het zal een weekje duren voor ik weer verder kan gaan lopen en ga dan op Iskenderum aan, dan Hatay en dan de grens van Syria.

13 juni 1999:  NOOD e-mail van Thijs:    Thijs krijgt geen visum voor Syrië. Kan iemand helpen?

Hallo Eco-vrienden,
Ik ben even op en neer naar Ankara geweest maar heb ondanks de hulp van de Ned. Amb. geen visum voor Syria kunnen bemachtigen. Het noodzakelijke reisdocument werd me geweigerd omdat ik op doorreis ben naar Israel en die twee landen hebben ruzie met elkaar. Syria weigert iedereen die naar of uit Israel onderweg is in hun land toe te laten vanwege de kwestie van het door Israël veroverde gebied op de Golan Hoogte.
Ik loop nu door naar de grens en probeer het daar nog eens en deze keer zal ik niet vermelden dat ik naar Israël op weg ben. Maar of het lukken zal blijft erg onzeker en de kans is klein.Door Irak lopen is niet te doen op dit moment en met de boot via Cyprus kom ik met m'n Turkse stempels het Griekse deel niet in (een zelfde soort probleem). Dus als het aan de grens niet lukt en m'n eco vrienden hier kunnen met hun VIP relaties ook niets voor me doen dan zit er weinig anders op dan via Adana naar Amman-Jordania te vliegen. Dat idee staat me heel slecht aan maar wie een beter idee heeft moet het me snel laten weten. Ik ben nu teleurgesteld vanwege deze misselijke poets die me gebakken is maar ga vol goede moed verder en hoop er het beste van. Iedereen is verplicht voor me te duimen! Allegaar!!!
       Groetjes en tot hoors...              Thijs

21 juni 1999: e-mail van Thijs

         Hoy Eco Walk Fans,
Ben nu een paar dagen in Antakya, m'n laatste rustplaats in Turkije, en maak alles in orde voor de reis door Syria.Over een dag of drie hoop ik de grens bij Kassab, ten zuiden van Antakya, te bereiken. Volgens de een is het geen probleem om de grens zonder visa over te steken, volgens de ander wel.
M'n pas aangeschafte Lonely Planet reisboek over Siria en Jordan zegt dat het bij die grenspost voor Nederlanders heel goed mogelijk is omdat wij geen Syriesche Ambassade hebben. Maar het hangt er een beetje vanaf hoe de pet van de dienstdoende grens beambte staat (grens bij Kassab). Ik heb m'n haren nog eens geknipt en m'n kleren weer gewassen en zal netjes en beleefd aankloppen. Meer kan ik niet doen. Ik heb ook al m'n info over Israel en Jeruzalem al uit m'n bagage gehaald zodat als ze m'n handeltje doorzoeken  er niets over m'n reis naar hun aartsvijand te vinden is. Maar ik heb goede hoop en ga er vanuit dat het lukt. Verder alles in orde al is het behoorlijk warm op sommige dagen. Blijf voor me duimen! Het is spannend tot het eind.             Groetjes en tot E meels....         Thijs

20 juli 1999 Sar in Palmyra (Syrië)

Sar Mattheus heeft dan toch de Syrische grens kunnen oversteken. Na een zware tocht van vier dagen (160 km door de bloedhete woestijn) is hij in Palmyra aangekomen.

2 augustus  Post uit Damascus (Syrië)

Ik liep het stuk van Palmyra naar Damascus (240 km) in zes dagen. Het was een barre tocht, maar het was een goede en bijzondere ervaring. Ik ben achteraf blij dat ik het gedaan heb. ... Dit stuk was misschien nog kaler dan de weg naar Palmyra. Meestal was er binnen de 50 of 60 km wel iets van bebouwing of een tankstation of restaurantje. En gelukkig stopten er genoeg auto's of trucks die m'n watervoorraad op peil hielden. Want ik zoop wel 5 tot 7 liter van dat spul. Eten was minder te krijgen en mijn eigen voorraad brood was al gauw beschimmeld. Zodus liep ik op 1 of 2 maaltijdjes per dag. Maar ik heb het weer gehaald. De rest van de weg is weer meer door de bewoonde wereld (hoop ik).
Damascus is een geweldige stad en er is veel te zien. Blijf nog 1 of 2 dagen en ga dan verder naar het zuiden.
Veel groeten,     Sar Mattheus.

20 augustus     E-mail uit  Jordanië

Ik ben inmiddels in Jerash-Jordanië aangekomen, halfweg de grens en de hoofdstad Amman. Eergisteren ben ik de grens naar  Jordanie overgestoken en dat ging zonder problemen. Heb op vier dagen na, twee maanden in Syria gespendeerd en heb er een goede tijd gehad. De mensen zijn er ontzettend vriendelijk en gastvrij. Ben er heel vaak voor koffie, thee, de maaltijd of voor een nachtje slapen uitgenodigd. En er is veel te zien. Er zijn veel ruïnesteden uit romeinse en pre-romeinse tijd alsook veel kastelen uit de kruisvaarders tijd en ik heb een paar van deze plaatsen bezocht, waarvan kasteel Krak de Chavalliers en de romeinse ruïnes van Bosra wel de mooiste en meest interessante waren met als hoogtepunt de ruïnes van Palmyra met z'n enorme Baaltempel. Om daar te komen moest ik wel een eindje omlopen en een dag of 10 door de lege hete en eindeloze woestijn banjeren.
Damascus was ook een interessante stad en heeft een zeer oud centrum met vele paleizen, moskee-en en zeer levendige bazaars (souqs). En in m'n hotelletje ontmoette ik eindelijk weer eens wat reizigers en zelfs wat Nederlanders, en dat was wel weer eens leuk want het was weer een tijd geleden dat ik wat westerlingen  gesproken had.
In het zuiden van het land, rond Shabah, Suweida, Bosra en Dara'a verbleef ik vrij regelmatig bij gastvrije families die me eten, drinken en een slaapplaats aanboden. ongelooflijk aardige  mensen die alles doen om het je naar de zin te maken. En toen ik bij m'n vriend Suleiman te Warskip was werd ik er uitgenodigd voor een bruiloft van een neef van hem. Dat was wel een bijzondere belevenis. s'Avonds was er live muziek op het schoolplein en alleen voor mannen die in hun witte jurken in een grote kring in de ronte dansten. Natuurlijk moest ik als eregast ook een paar ronjes meedansen en meezingen in de microfoon. Om 12 uur was er nog een rijstmaal wat in recordtempo werdt opgegeten en toen ging  iedereen huiswaards. De volgende middag was er muziek bij de van de bruidegom en waren ook de vrouwen van de partij, al dansten de kringen gescheiden in de ronde. Hierna met een enorme stoet toeterende en spetterende autos op naar het huis van de bruid   alwaar het paar aan elkaar werdt gekoppeld. Iedereen was uitzinnig aan het worden en toen vertrok de stoet met veel bombarie naar het nieuwe huis en werd er daar verder gedanst, gezongen en gefeest terwijl bruid en bruidegom op een erepodium zaten.

Over een dag of 3 hoop ik in Amman te zijn en hoewel Jeruzalem op 4 dagen afstand lopen ligt ben ik van plan om eerst nog naar Petra in het zuiden te lopen. Er is hier in Jordanie ook nog het een en ander te zien en dat wil ik niet missen want ik kom hier voorlopig niet meer terug denk ik. De relatie tussen Jordanie en Israël is goed sinds de vrede tussen de twee getekend is in 1994. Het zal dus geen probleem zijn om die grens over te steken.
     Heel veel groeten, sterkte en tot hoors, E-meels.....

11 september    E-mail uit Amman (Jordanië)

Hallo Eco-Walk vrienden en vriendinnen,
Ik ben inmiddels in Petra aangekomen,'de roze-rode stad, half zo oud als de tijd', of liever: Wadi Musa, het touristendorp naast Petra waar de hotelletjes, de restaurantjes, de mini-markets en de internetcafe's zijn, omdat ze daar Petra zelf niet mee willen vervuilen. Petra is een magische plek, diep verscholen in een dramatisch bergmassief aan de oostrand van de Wadi Araba woestijn ten zuiden van de Dode Zee. Hier hebben de Nabataeanen in pre-romijnse tijd hun tempels en graven, hun paleizen en offerplaatsen uit de rotswanden gebeiteldt en de hoeveelheid en grootsheid van deze meesterlijke steenfacades is overweldigend en indrukwekkend. Ik blijf hier weer een paar dagen om wat bij te komen van m'n 10 daagse tocht vanaf Amman. Kleren wassen, goed eten en slapen, kaarten en E-mails schrijven enz.
In Jerash stond ik 2 dagen met m'n tentje op een graslandje vlak onder de Hadrianus triomfpoort omdat het enige hotel aldaar veel te duur was. Kreeg de 2de dag zelfs nog gezelschap van een Istanbul-Cairo fietsende Japanner.
Een dag later kon ik bij Ghazi, een Medicijnhandelaar in de Palestijnse vluchtelingenkampen, te Rumman overnachten. Kreeg een plek bij de portier/tuinman in z'n portiershutje en kon er tenminste weer 's even douchen. De volgende dag kwam ik in Amman aan, het Philadelphia uit de romijnse tijd, en net zoals Rome, gebouwd op 7 heuvels. Maar Amman is inmiddels een moderne stad verspreid over 19 heuvels en heeft de sight-seeing tourist niet veel meer te bieden dan een slecht hersteld amphietheater en wat ruïnes   van de Omayad paleizen plus 3 zuilen van de Hercules tempel. En misschien het archeologisch museum met vondsten uit de stenen tijd  tot deze eeuw. Toch is het geen slechte stad om een weekje te verblijven en is alles er vrij goedkoop.
De jordan Times krant was ook ge-interesseerd in m'n verhaal en  ik heb er dus weer een intervieuw gegeven wat 2 dagen later in druk verscheen op de dag dat ik één jaar onderweg was. Na 7 dagen Amman besloot ik verder te gaan, niet westwaards direct naar Jeruzalem, want wat moet ik 4 maanden in het dure Jeruzalem doen?, maar zuidwaards naar Petra en Aqaba en andere interessante plaatsen omdat ik daar tijd genoeg voor heb.
M'n eerste ruk van 35 km was naar Madaba waar zeer goed bewaard gebleven Byzantijnse mozaieken te zien zijn. Een van de interessantste is een plattegrond van het Midden-Oosten met Jeruzalem als middelpunt. Ook hier vlakbij is Mount Nebo, een van de vele plaatsen waar Mozes gestorven en begraven schijnt te zijn. Bovenop deze heuvel is een kerkje gebouwd op de fundamenten van een veel ouder klooster en ook belegd met oude mozaieken. Op een heldere dag kan men vanaf hier, in de heuvels aan de overkant van de Dode Zee, de glimmende torenspitsen van Jeruzalem zien! Vandaag zag ik helaas alleen heel duidelijk de 400 meter onder het zeenivo gelegen Dode Zee ver beneden me met vaag aan de overkant de heuvels van de Palestijnse West Bank.
Hierna ben ik weer 3 dagen aan de wandel om in Al Karak te komen waar een eens machtig kruisvaarders kasteel te zien is. Onderweg kom ik nog door de Wadi al Mujib vallei, een geweldige canyon van wel 1000 meter diep die uitkomt in de Dode Zee. Een helse kuitenbijter! Maar prachtig.
In Tafila slaap ik weer in een hotelletje en kan er even douchen, (het is nog steeds bloedheet hier en zweten geblazen). De volgende dag bezoek ik het Dana Nature Reserve, een van de 6 door de RSCN onderhouden natuurparken, om er contact te leggen met de Jordaanse Royal Society for the Conservation of Nature, iets wat me in Amman niet gelukt was.
De volgende dag was ik in Ash Shawbak.
                                           Groetjes Thijs...  

4 oktober     E-mail uit  Aqaba (Jordanië)

Hier nog even een kort berichtje uit Aqaba. Ik ben hier alweer een paar dagen en vermaak me wat met rieleksen en zwemmen, kleren wassen en schrijven. Nog een paar dagen en dan ben ik jarig. Hierna steek ik de grens naar Israël dan eindelijk over voor de laatste ruk naar Jeruzalem, waar ik ongeveer eind oktober begin november aan hoop te komen.
Verder alles goed en heb nog steeds veel plezier in het wandelen. Maar maak nu vaak langere pauzes omdat ik nog zoveel tijd over heb. Ik wil 8 of 9 oktober de grens pas over omdat ik dan een visum voor drie maanden krijg wat me de tijd geeft om tot ruim na nieuwjaar in Israel te blijven zonder het gezeur om m'n visum te verlengen.
Groetjes,  Sar Mattheus.

13 november              THIJS IS AANGEKOMEN IN JERUZALEM   !  !  !

Ik ben dan eindelijk in Jeruzalem aangekomen.  Joegee!   Joegee!
Het was nog een zware tocht door de Negev woestijn maar heb onderweg alvast Masada en Hebron en Bethlehem gezien. Het is hier nu een stukje kouder maar overdag is het nog steeds lekker weer. Bekijk de stad nu op m'n gemak en geniet van m'n overwinning en m'n vrijheid. Voorlopig even lekker niets doen, maar misschien ga ik het Tiberias meer nog omlopen als het me hier verveelt.    

                                                                     Thijs

Enkele linken met artikels over en van Thijs onderweg:

http://www.hri.org/news/turkey/anadolu/1999/99-06-02.anadolu.html#05 

http://www.hurriyetdailynews.com/h.php?news=
a-walk-for-nature-from-amsterdam-to-jerusalem-1999-04-15

Het boek van Thijs is eindelijk verschenen:

Op de tocht: de eco- walk van Amsterdam naar Jeruzalem door Sar Mattheus

 
Thijs Postma 
Uitgeverij Free Musketeers 
 
ISBN:978-90-484-0714-9

Back to Pilgrim Pages

© Paul Versteven