Dinsdag 11 april 2000       Email van Johanna vanuit 's Hertogenbosch.

Ik ben 2 april begonnen in Den Haag en ben nu in Den Bosch aangekomen. Ik weet nog niet precies wanneer ik in Aken zal aankomen, streefdatum 22 april. Mijn route gaat nu via het Peellandpad naar Roermond, vandaar naar Abdij Lilbosch in Pey/Echt en vandaaruit weer het Pieterpad op tot Vaals. Ik heb goed gezelschap gehad van mijn Amsterdamse nicht van Haastrecht tot Den Bosch. Prachtig landschap. Ik wist niet dat Holland te voet zo mooi was. Wel veel asfalt helaas. En zeer koude nachten met nachtvorst. Dus met alles aan de slaapzak in. 's Ochtends brokkelt het ijs van de tent. Af en toe neem ik dus een logies/ontbijt om weer bij te komen.
Hartelijke groeten van Johanna.

Zondag 16 april       Ontmoeting in Valkenburg (NL).

We hebben Johanna vandaag kunnen ontmoeten. Ze wordt nog vergezeld door Annemarie tot in Aken.
De nacht hadden ze doorgebracht in Schimmert.
Ze volgden dus het Pieterpad tot in Valkenburg waar ik hen 's  middags  kon opwachten. We hadden samen een gezellige babbel en een hapje op een terras van een oud hotel. De zon scheen heerlijk. Johanna is nog in goede doen. Haar schoenen zijn nu helemaal ingelopen en alles lijkt perfect te verlopen.
Rond half twee stapten ze richting centrum Valkenburg om daar uit te zoeken hoe ze best naar Aken konden trekken. Vanaf Aken zal Johanna alleen verder wandelen en een lange afstandswandelpad volgen dat haar tot in Bratislava zal brengen.

Overnachtingsplaatsen

22 juli     E-mail van Johanna.

Jullie hebben heel lang niets van me gehoord. Dat komt omdat ik veel pech heb gehad, maar ik hoop dat dat nu spoedig voorbij zal zijn.
Ik was gekomen tot Worth an der Donau, 40 km ten Oosten van Regensburg, toen ik last kreeg van mijn voeten. De arts daar ried mij 6 weken rust aan. Dat vond ik wel erg lang. Een gedeelte van die rust ben ik terug gegaan naar Den Haag. Ook al omdat ik beloofd had 4 dagen over te komen voor het afstuderen van mijn dochter. Die 4 dagen zijn bijna 4 weken geworden, omdat ik hier in Den Haag een soort voedselvergiftiging kreeg, die me veel koorts bezorgde. Inmiddels zijn mijn voeten uitgerust, ik ben koortsvrij en weer wat op krachten en ik ben morgen van plan de trein terug naar Worth te nemen om verder te gaan.
Mijn reis tot nu toe is steeds fijner geworden en ik zou het verschrikkelijk vinden te moeten opgeven. Onderweg heb ik veel boeiende gesprekken en ik geniet ook van de natuur.
Heel hartelijke groeten van Johanna van Fessem.

4 augustus 2000    E-mail van Johanna

Ik zit nu op de grens van Tsjechie en Oostenrijk, met mijn voeten gaat het goed en ik ben weer heerlijk op stap.
Ik ben in Nove Hrady en heb daar in het prachtige barokke klooster gelogeerd, terwijl het buiten regende en onweerde. Bovendien goede gesprekken gehad  in het duits-tsjechisch over de Midden-Oosten problematiek in het kader van de religie.
Dag,       Johanna.

6 september    E-mail vanuit Budapest.

Het gaat goed. Toch moet ik voorzichtig zijn met mijn voeten. En ik rust deze dagen weer uit. Ik liep de laatste weken langs de Donau in de hittegolf. Gelukkig kon ik telkens in de Donau baden. Zij is een  vriendelijke begeleidster. Het kamperen in de natuur is nog steeds heerlijk. Gisteren en eergisteren in het vlakke Hongaarse veld naast een mooi stroompje onder een wilgeboom. De zonsondergangen en opgangen zijn weergaloos. Ja het wordt herfst. Hier gaat om kwart over zeven de zon al onder en half zeven komt zij op. Het is bijna herfstevening.
Het blijkt niet mogelijk om door Joegoslavie te reizen. Ik moet dan weer naar Den Haag om daar een visum aan te vragen en een maand te wachten tot ik het krijg. Je begrijpt, dat dat niet gaat. Het wordt dus toch Roemenie. Ik vind het heel spannend, zo'n vreemd wild land, en kijk er ook naar uit. Ik ontmoet veel aardige mensen en krijg veel hulp. In Budapest ben ik opgevangen door een aardige vrouw bij een bushalte. Daar logeer ik nu een paar dagen. Ik heb hier nog niets bezocht. Vandaag koop ik kaarten (geen goede gedetailleerde kaarten te krijgen) een woordenboek hongaars, Poste Restante, enz...
Morgen rust ik dan uit (voeten omhoog) en vrijdag en maandag wordt het architectuur, schilderijen, Donau,  smullen enz...

E-mail van Johanna       Timisoara, Roemenie 2 oktober 2000

Even een klein berichtje. Ik ben nu in Roemenië aan het lopen en net in Timisoara aangekomen. Magdalena kan tot haar grote spijt toch niet meelopen, en ik moet het kennelijk alleen doen. Dat is ook fijn, en ook moeilijk. 
Dag, tot volgende bericht.                  Johanna.

2 november, 2000. Allerzielen, Pleven. Bulgarije.

Lieve, Joke en anderen, een leuke verrassing vandaag. In het Internetcafé heeft men een paar foto's van me gemaakt, die ik jullie nu digitaal kan toezenden.

20 november 2000       Email uit Stara Zagora, Midden Bulgarije.

Van de week ben ik in Stara Zagora, ten zuiden van de Bulgaarse Bergen  aangekomen. Ik ga nu richting Turkije.
Het weer is koud, regenachtig. De nachten lang. Het wordt nu een stuk zwaarder. Ik ontmoet nog steeds aardige mensen.
Dag, tot schrijfs. Johanna.

26 november 2000, zondag 
Email uit Svilengrad, drielandenpunt Bulgarije, Griekenland, Turkije. 

Zoals je ziet ga ik binnenkort Bulgarije verlaten om me in het Turkse leven te storten. De Ramadan, de Islamitische vastentijd begint morgen. Dat is fijn voor mij zo'n start, want bijna iedere moslim is dan blij en vol goede wil om er een fijne tijd van te maken voor God en voor elkaar.
Het wordt spannend voor mij. Roemenie en Bulgarije hebben mij zeer goed behandeld, terwijl ik erg bang gemaakt was voor de criminaliteit die daar zou zijn. Ik heb er in ieder geval niets van gemerkt, integendeel. Nu is Turkije aan de beurt. Zal men het accepteren, dat ik als vrouw alleen door het land reis in een land waar vrouwen toch graag binnenshuis (soms moeten) blijven? De ervaring zal het leren.
De nachten worden lang. De dagen koud. Het regent vandaag voor het eerst sinds een paar maanden. Nog een km of 200 en ik bereik de Dardanellen. Ik fleur mezelf op met het -illusoire?- idee, dat de temperatuur daar zacht zal zijn. Misschien zal ik zelfs in zee kunnen zwemmen en ik verheug me op het zien van het oude Troje aan de overkant, in Azie. 
In Jeruzalem blijft het conflict onoplosbaar op het niveau waarop het zich nu afspeelt. Ik vind het hartverscheurend. Ons gebed is meer dan ooit nodig. 
Tot volgende keer. Johanna.

3 december    Edirne (Turkije)

Wat een heerlijk land. Komende vanuit Bulgarije lag Edirne gisteren als een fata morgana in de eerste oostelijke vallei, minaretten en koepels van de moskeeën oprijzend uit de morgennevels, de zon erachter opkomend. Waarom voel ik dat als thuiskomen, als een diepe ontroering? Hier is weer een land waar men met God omgaat. Afdalend in de stad is het er levendig, vrolijk. Extraverte mensen. Veel handel en handeltjes. Kleine drukke kronkelstraatjes. Ik voel me als een vis in het water en gun mezelf een hotelnacht in een echte karavanserai. Bekoepelde kamers met rood/okeren muren met stenen van een halve meter dik, gegroepeerd om een binnenplaats waar vroeger de kamelen, ezels en paarden stonden. Uitzicht op de moskeeën. Wat een kracht en een pracht. Ik ga God begroeten in één ervan. Geknield op het tapijt, schoenen uit, buig ik diep richting  Jeruzalem/Mekka. Onder de grote schitterend beschilderde koepel, die als een mantel om me heen lijkt te vallen, moet ik opeens erg huilien om wat in naam van God, de Barmhartige de Genadevolle in Jerusalem gebeurt. Maar het doet me ook goed om hier in deze lichte/zware zoete ruimte dat verdriet te mogen voelen. Het is zo mooi, ik voel me zo thuiskomen.
's Avonds wil ik in een klein restaurantje bonensoep eten. Het breekvasten (het is ramadan) wordt afgeroepen op de TV en vanaf de minaretten buiten. Het is een plechtig moment. Daarna zijn de mensen blij. Ze gaan eten, drinken, praten.

 

13 december 2000     E-mail uit Çanakkale (Aziatisch Turkije).

Net aangekomen in Çanakkale. Ik heb afscheid genomen van Europa. De Dardanellen zijn bedwongen. Ik ben in Azie.
Groetjes,   Johanna.

7 januari 2001     E-mail uit Izmir

Ja, ik ben in Izmir. Ik heb al een keertje in een lauwe (14°c) zee kunnen zwemmen. Inderdaad het weer is hier een stuk zachter maar ook regenachtiger. Ik geniet van alle pachtige palmen die hier langs de boulevards staan. Ik ben van plan zo'n beetje de kust aan te houden maar ik zal toch af en toe nog een stukje bergland (hoog! koud?) moeten meepikken.
Het gaat nog steeds goed. Ik ben verbaasd mezelf hier aan te treffen!
Ik verwacht tussen eind februari en half maart in Jeruzalem aan te komen. Dat ik dat nu kan schrijven kan ik bijna zelf niet geloven. Maar voorzichtig. Ik ben er nog niet.
Johanna.

13 januari        Efese

Ik ben nu in Efese aangekomen. Omdat ik niet via Turks-Cyprus naar Israël kan, heb ik besloten de route via Rhodos te nemen. Ik wil graag tot Kas aan de zuid-kust van Turkije lopen. Zuid-oostelijker kan niet vanaf het punt waar ik nu ben. En van daar dus de zee in!! Even terug met bootje naar Rhodos en dan oversteken naar Grieks-Cyprus enz.
Morgen bezoek ik het huisje op de plek waar Maria gewoond heeft en de grote tempel van Artemis die ook genoemd wordt in de  Handelingen van de apostelen. 
Het is hier een waanzinnig interessant land voor Oudheid, grote Moeder en Bijbelfreaken zoals ik. Jammer genoeg kan ik niet overal heen. Het is niet te belopen.              Johanna.

4 februari       Marmaris

Even een heel kort bericht. Ik ben naar Marmaris gelopen en neem van de week de boot naar Israël. 
Ik ben er erg opgewonden van.         Dag, Johanna.

21 februari          Tiberias

Hoi, ik ben nu in Haifa naar Tiberias gelopen en wil van daaruit naar Jeruzalem. Alles goed. Enerverend.
Johanna.

5 maart 2001         JERUZALEM  !!

We vernemen dat Johanna vandaag haar doel bereikt heeft. Johanna is in JERUZALEM aangekomen.   

Proficiat,    proficiat ...

Back to Pilgrim Pages

© Paul Versteven